Column: De monniken van Schier zijn welkom hier

Ik weet het, het is een beetje flauw, zo’n rijmende titel. Maar het dekt wel de lading van mijn pleidooi. Monniken van Schier, kom naar hier! ‘Hier’ is het zonnige zuiden van Nederland, ver weg van de zilte smaak van verdeeldheid over de komst van een handvol monniken naar Schiermonnikoog.

De monniken van Schiermonnikoog
De monniken van Schiermonnikoog (foto: videostill uit reportage KRO’s Kruispunt)

Vreugde en geluk

Je zou denken dat de eilanders hun vreugde en geluk niet op kunnen. Een groepje optimistische monniken, nog lang niet bejaard, besluit om de oversteek te wagen van het vasteland naar ‘Schier’. Daar hopen ze een positieve bijdrage te kunnen leveren aan het eiland dat vernoemd is naar hun cisterciënzer voorgangers.

Maar nee, Schiermonnikoog – het ‘grijze monniken eiland’ – is tot op het bot verdeeld. De monniken en hun nieuw te bouwen klooster zijn voor de meeste eilanders welkom, maar als puntje bij paaltje komt, toch liever niet op dat ene geschikte stuk braakliggende grond, dat de ‘Paardenbak’ wordt genoemd.

Morrende eilanders

Tja. Stel je voor zeg, dat er aan de rand van de bebouwde kom en verzonken in de duinen een heus klooster zou komen. Dat doet natuurlijk afbreuk aan je nabijgelegen recreatiewoning. Als je daar een paar weken per jaar zit, wil je uiteraard geen zicht hebben op een gebouw dat herkenbaar is als religieuze bestemming.

Voor je ’t weet, lopen er monniken in je spreekwoordelijke achtertuin te brevieren en dringt het geloof ongevraagd je recreatiewoonkamer binnen. Of erger nog: zet de gastvrijheid en eenvoud van het monnikenleven je aan het nadenken over je eigen bekrompen houding en de luxe van je tweede-woningbezit.

Vandaar dat er wordt gemord op Schiermonnikoog. Waarom mogen zij daar wel bouwen en wij niet? Moet er persé een toren op het klooster als baken voor de omgeving? En waar moeten de paarden dan heen die altijd op die plek hun rondjes sjokken?

Kom naar het zuiden

Ik stel daarom voor dat de monniken niet naar het noorden maar naar het zuiden gaan. Wees welkom in mijn oude Brabantse stad! Ook daar woonden en werkten in een grijs verleden cisterciënzers, weliswaar nonnen, maar daar gaan we niet over zeuren. Dat deed keizerin Maria van Brabant, de stichteres van het klooster, ook niet.

Keer zuidwaarts naar mijn kleine stad en zet hier een duurzaam klooster neer waar tijd en ruimte is voor bezinning temidden van de waan van de dag! Schenk deze oude stad jullie optimisme, jullie zachtmoedigheid, jullie wijsheid en jullie heerlijke trappistenbier! Wees welkom hier, monniken van Schier!

En wat Schiermonnikoog betreft? Klop dat zand van jullie voeten, zoals Jezus zijn leerlingen voorhield. Dat wisten jullie voorgangers op het eiland trouwens ook al, toen zij na de Reformatie niet langer welkom waren. Maar dat terzijde.

Ik zet de deur in het zuiden alvast open en als jullie het niet erg vinden, leg ik ook alvast de eerste steen. Er is ruimte genoeg waar het oude cisterciënzerklooster ooit stond. De Brabantse koffie pruttelt, de ‘kuukskes’ staan klaar en de stemming is opperbest. Waar wachten jullie nog op?

© Annemarie Latour

Meer weten over de monniken op Schiermonnikoog? Kijk dan op hun kloosterwebsite of volg de speciale afleveringen van Kruispunt televisie.

Advertisements

Please share your comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s