Column: Ik heb iets met het Heilig Hart

Noem me een uitstervend soort katholiek. Of een bijgelovige kwezel. Het maakt me niets uit, maar ik heb iets met het Heilig Hart. Het wat? Jazeker, het hart – de vitale motor van de bloedsomloop en zetel der emoties – van Jezus. Dat is trouwens niet zonder reden, want dit onderwerp achtervolgt me al jaren.

'Le Sacré-Coeur' door Odilon Redon
‘Le Sacré-Coeur’ door Odilon Redon, 1910 (bron: Musée d’Orsay)

Typisch katholiek

Het is iets typisch katholieks: afbeeldingen van Jezus, zwevend tussen kunst en kitsch, waarop zijn al dan niet ontklede borst voorzien is van een vurig rood hart waarboven een vlam en een klein kruisje zweven. De afbeelding deed me als kind altijd denken aan Dokter Bibber.

In mijn jeugd kon ik er dan ook niet omheen. De basisschool waar ik naartoe ging, heette de Heilig Hartschool. De nabijgelegen kerk waar ons gezin op zaterdagavond in de banken zat, heette de Heilig Hartkerk. Daar zong ik iedere zaterdagavond in het Heilig Hart kinderkoor onder het wakend oog van een Christusbeeld waarop uiteraard Zijn Heilig Hart was afgebeeld.

Herinneringen

In dezelfde kerk deed ik mijn Eerste Communie. Toen de pastoor tijdens de viering aan de communicanten vroeg wie zich kon herinneren hoe Jezus feestvierde met zijn vrienden, bleef het angstvallig stil. Uit medelijden met de pastoor stond ik als achtjarige op en vertelde doodleuk in de microfoon dat Jezus met zijn makkers naar het café was gegaan. Het lachsalvo in de kerk en de grijns van de pastoor ben ik nooit vergeten. Het Heilig Hartbeeld grinnikte vanaf zijn sokkel mee.

Toevallig heet de kerk in het dorp waar mijn moeder vandaan komt ook de Heilig Hart van Jezus kerk. Lange tijd dacht ik zelfs dat het kerkgebouw eigendom was van mijn Opa Koekoek – mijn opa had een koekoeksklok – want zodra het godshuis vanaf de A2 in zicht kwam, zei mijn moeder: “Kijk, daar is de kerk van Opa Koekoek.”

Of ik nou thuis was in het zuiden of op bezoek in het dorp van mijn moeder boven de rivieren, het Heilig Hart was nooit ver weg. Zeker niet bij mijn opa thuis, waar tegenover de koekoeksklok een groot Heilig Hartbeeld in de hoek boven de TV prijkte.

Ook in Ierland

Ook na mijn jonge jeugdjaren bleef het Heilig Hart van Jezus me achtervolgen. Toen ik als student in Ierland ging wonen, zette ik op een zekere zondag aarzelend voet in de kleine kerk die om de hoek van mijn studentenhuis lag. De kerk bleek de thuishaven te zijn van – ik verzin het niet – de Missionarissen van het Heilig Hart.

Zodra de pastoor van deze Heilig Hartkerk in de gaten kreeg dat er een Nederlandse student in de banken zat, werd me gevraagd op te staan, zodat alle parochianen konden zien wie de nieuwkomer was. Prompt werd ik na afloop van de Mis door volslagen onbekenden uitgenodigd om te komen lunchen. De vrouw des huizes bleek een Nederlandse te zijn die met een Ier was getrouwd. De plaats waar ze oorspronkelijk vandaan kwam, was het geboortedorp van mijn moeder.

Gesloopte kerk

Tegenwoordig ben ik ‘s zondags te vinden in de ziekenhuiskapel van de Brabantse stad waar ik woon. Ik kwam per toeval in de kapel terecht, toen mijn vader langere tijd in het ziekenhuis verbleef. De vieringen waren er ontspannen, het pastorale team sympathiek, de kerkgangers vriendelijk, en Gods nabijheid tastbaar. Ik ben er nooit meer weggegaan.

Tot mijn verbazing ontdekte ik onlangs dat de heiligenbeelden en het tabernakel in de kapel afkomstig zijn uit de Heilig Hartkerk van mijn jeugd. Die kerk is allang gesloopt, maar een aantal kunstwerken is vervolgens naar de ziekenhuiskapel overgebracht.

Ik bedoel maar. Het Heilig Hart van Jezus achtervolgt me. Maar met dit soort stalking kan ik wel leven.

© Annemarie Latour

Advertisements

One thought on “Column: Ik heb iets met het Heilig Hart”

  1. Jung zou met dit soort ‘stalking’ ongetwijfeld raad hebben geweten. Mooi verhaal trouwens, en ik denk dat je (ook) in Ierland rustig kunt beweren dat Jezus met zijn makkers regelmatig naar het café ging !

    Liked by 1 person

Please share your comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s