Column: Langzaam aan, Douwe Bob

Zodra de zon begint te schijnen, schiet ik automatisch in de vierde versnelling. Hup, ’s ochtends vroeg de auto wassen. Meteen maar even de ramen lappen. Daarna de modderige vloer in huis dweilen en – tussen een slok koffie en een hap koek door – tegelijkertijd mijn mail, Facebook en Twitter checken.

Langzaam aan
Slow down (foto: Thomas Hawk)

Even opfrissen, kort lunchen, tussendoor een telefoontje plegen, en meteen door met een beloofde vertaling die vandaag nog af moet. Halverwege de middag nog snel even een boodschap doen en bedenken wat er morgen allemaal op het ‘to do’ lijstje staat.

Tegen half vijf mag ik van mezelf even op de bank gaan zitten. Weet je wat, dan kan ik beter even gaan liggen. Een half uurtje m’n ogen dicht doen, moet kunnen. ’s Avonds schrik ik wakker. Het duister begint te vallen en de straatlantaarns springen aan.

Half tien?? Ik staar vol ongeloof naar mijn horloge.  Verbijstering maakt plaats voor de laconieke conclusie dat ik dus ook niet meer hoef te koken. Ik verbijt een grijns, die doorslaat naar melig gegiechel. Half tien?? Serieus?!

Twee dagen later kijk ik naar de finale van het songfestival. “Slow down, brother” zingt Douwe Bob met een olijke blik in de camera. Moeiteloos beweegt hij van podium één naar podium twee. De muziek valt stil en tien hele seconden schudt hij handen. Om vervolgens met een relaxte knipoog de Nederlandse deelname anno 2016 af te sluiten.

Douwe ‘fluitje van een cent’ Bob heeft gelijk. Zit ik me daar een beetje nuttig te zijn in het kwadraat, verlies ik al duttend mijn tijdwinst. Had ik die klussen net zo goed op m’n gemak kunnen doen, mindful, ont-span-nen. Sloooowwww down, brother.

Maar geduld is niet mijn sterkste kant. De illusie dat ik die verheven gemoedstoestand ooit zal bereiken, heb ik allang opgegeven. Go-go-go wordt nooit slow-slow-slow. Douwe Bob worstelt er volgens mij ook mee. “Mister, can you help me / Cause it seems I’ve been led astray / I keep searching for an answer / Today…”

© Annemarie Latour

Advertisements

One thought on “Column: Langzaam aan, Douwe Bob”

  1. Als je de stelling in de eerste zin kunt omdraaien, zal je in dit druilerige landje niet snel een burn-out hebben 😉 . Ga ook niet te véél afremmen, want dan eindig je op de elfde plaats in plaats van bij de eerste drie !

    Like

Please share your comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s