Riverdance, zeg je? Doe mij maar Siamsa Tíre!

Iedereen kent Riverdance, de Ierse megaspektakelshow die vanaf midden jaren ’90 de wereld veroverde. Rijen snel tappende voeten met de handen strak langs het lichaam. Maar wie kent Oiléan, of Clann Lir – twee shows van het Irish National Folk Theatre? Ze hebben niet de faam van Riverdance, maar deze producties zijn eigenlijk veel mooier. Wie naar de Ierse stad Tralee reist, kan het met eigen ogen zien.

Siamsa Tire
Oiléan door Siamsa Tire (foto: siamsatire.com)

Vermaak van het land

Wie had dat gedacht. Midden in de Ierse stad Tralee staat een modern Keltisch ringfort. Tenminste, daar lijkt het op. Het gebouw draagt de naam Siamsa Tíre (‘sjiem-sja-tiere’) dat vanuit het Ierse Gaelic vertaald kan worden als ‘vermaak van het land’. Een betere naam had dit theatergebouw niet kunnen krijgen. Het is namelijk sinds 1991 de thuishaven van het National Folk Theatre – het nationale volkstheater van Ierland.

Nu niet gaan gapen. Volkstheater is niet per definitie een veredelde vorm van volksdansen of slapstick in een kneuterig dorpsgebouw. Denk Riverdance maar dan meer cultureel verantwoord, minder glitter en glamour, en niet alleen dans maar ook zang, spel en een verhaal uit de Ierse geschiedenis of mythologie. Dat alles gesproken in het Ierse Gaelic en uitgevoerd in een fraaie halfronde theaterzaal met 350 rode pluche stoelen.

Siamsa Tire
Siamsa Tire theatergebouw in Tralee (foto: tralee.ie)

Eilland en zwanen

Welkom bij Ierlands onvolprezen National Folk Theatre. Iedere zomer brengen zij eigen producties op de planken in Tralee. Zo is er de show Clann Lir, een Iers sprookje over vier zwanenkinderen. De boze stiefmoeder wil niets van hen weten en verandert de kinderen in zwanen die gedoemd zijn om eeuwenlang op de Ierse wateren te verblijven. Pas na honderden jaren wordt de betovering verbroken door de zegen van een rondreizende monnik. Een Ierse klassieker.

Of wat te denken van Oileán (‘eiland’), waarin de tradities van de verre Blasket eilanden centraal staan. Hoe was het leven op zo’n afgelegen Iers eiland? Wat deden de mensen er dag na dag, en bleven ze er ook altijd wonen? Oileán vertelt iets over deze gesloten Ierse gemeenschap met haar eigen tradities en verhalen. De eilandbewoners hebben het eeuwenlang volgehouden, totdat zij in de jaren ’50 naar het vasteland zijn getrokken.

Traantje wegpinken

Wie één van deze producties ziet, pinkt geheid een traantje weg. Al versta je er niets van – het Gaelic lijkt op geen enkele andere taal – het verhaal spreekt voor zich. De muziek, de gebaren, de dans en het decor zeggen genoeg. Je vóelt waar het om gaat. Het is een voorstelling van hart tot hart en – geloof me – daar weegt geen Riverdance tegenop.

© Annemarie Latour

Advertisements

Please share your comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s