Michael Jacksons waarheid loopt een marathon

Unaniem vrijgesproken op alle punten. Dit was precies tien jaar geleden, op 13 juni 2005, de conclusie van de twaalfkoppige jury in het geruchtmakende proces tegen Michael Jackson. De aanklachten van kindermisbruik bleken niet steekhoudend en Jackson verliet de rechtszaal als een vrij man. Onschuldig. Maar dat was niet het beeld waarmee het publiek achterbleef. Vóór, tijdens en na het proces werd de publieke opinie schaamteloos bespeeld in het nadeel van Jackson, die werd afgeschilderd als een roofdier. Tien jaar later is het tijd voor een nieuwe blik op de zaak.

mj_verdict

Rond het gerechtshof

De inwoners van Santa Maria, de kustplaats waar Jacksons proces op 31 januari 2005 start, weten niet wat hen overkomt. Het stadje wordt overspoeld door meer dan 2000 geaccrediteerde journalisten die bovenop de zaak duiken. Honderden fans van Jackson komen uit de hele wereld om hun steun te betuigen. De beveiliging rondom het gerechtshof wordt opgeschroefd. En dan is er natuurlijk Jackson zelf die, gesteund door zijn familie, dagelijks de gang naar het gerechtshof maakt.

Vier maanden lang wordt Jacksons privéleven uitgekauwd. Het ziet er slecht voor hem uit. Althans, dat is het beeld dat de pers dagelijks rond het middaguur schetst. Nadat de openbaar aanklager ’s ochtends zijn verhaal heeft gedaan, is het tijd om het nieuws uit te zenden of naar de redactie te sturen. De wereld hongert naar een update van de zaak, en de media wachten zelden op wat Jacksons juridische team ’s middags ter verdediging aanvoert.

Er is baat bij om Jackson schuldig te verklaren. Nieuws over de wereldvreemde King of Pop verkoopt, zeker wanneer het zijn verwachte ondergang betreft. Al tijdens het proces worden reportages voorbereid over Jacksons verwachte gevangenisstraf, het verlies van zijn kinderen, zijn depressies, en zijn onvermijdelijke zelfmoord.

Michael Jackson arrives at court
Michael Jackson komt aan bij het gerechtshof (foto: video still)

Panne met de auto

Jacksons nachtmerrie begint in mei 1992, wanneer hij autopech krijgt op Wilshire Boulevard in Los Angeles. David Schwartz, de eigenaar van het nabijgelegen autobedrijf Rent-A-Wreck, biedt een gratis huurauto aan als Jackson belooft om contact te houden met zijn 13-jarige stiefzoon, Jordan Chandler. Het is het begin van een vriendschap die Jackson zich lang zal heugen.

Jackson voelt zich thuis bij de Chandlers. Zo nu en dan bezoekt hij de familie in hun woning in Santa Monica. Daar helpt hij Jordan met zijn huiswerk, eet mee met de familie, en speelt videogames met Jordan en zijn zusje Lily. Er is geen vuiltje aan de lucht, totdat Jordans biologische vader Evan Chandler in beeld komt. In eerste instantie is Chandler verguld met Jacksons vriendschap, maar dat verandert wanneer Jackson weigert een aanbouw van Chandlers woning te financieren. Chandlers ongenoegen neemt verder toe wanneer hij merkt dat Jordan liever op Jacksons Neverland-ranch verblijft dan tijd met zijn vader doorbrengt.

Kort daarna beweert Chandler dat Jackson zijn zoon seksueel heeft misbruikt. In plaats van naar de politie te gaan, eist hij 20 miljoen dollar van Jackson om een film te financieren waarvoor hij een script heeft geschreven. Doet Jackson dat niet, dan zal Chandler zijn beschuldigingen openbaar maken. Wanneer Jackson hem negeert, spant Chandler een civiele rechtszaak aan waarbij hij zijn eis tot schadevergoeding opschroeft naar 30 miljoen dollar.

Jordan Chandler
Michael Jackson met Jordan Chandler en zijn zusje Lily (foto: video still)

Telefonische blunder

Chandler lijkt zijn zaak goed te hebben voorbereid, totdat hij zich vergaloppeert. Hij neemt telefonisch contact op met Schwartz, de stiefvader van Jordan. Schwartz, die de zaak niet vertrouwt, neemt het gesprek op. Uit de opnames blijkt dat Chandler twee vliegen in één klap hoopt te slaan: hij wil de voogdij van Jordan in handen krijgen en wraak nemen op Jackson.

“Als ik hiermee doorga, win ik big time. June zal Jordy verliezen. Ze zal geen recht meer hebben hem ooit nog te zien. Michaels carrière zal voorbij zijn. Deze man zal worden vernederd, niet te geloven. Hij zal niet geloven wat er met hem gebeurt. Erger dan zijn ergste nachtmerries. Hij zal niet één album meer verkopen,” snoeft Chandler tegen Schwartz.

Strafrechtelijk onderzoek

Alsof de lucht voor Jackson al niet zwart genoeg is, start officier van justitie Tom Sneddon een strafrechtelijk onderzoek. Sneddon, die de bijnaam ‘Mad Dog’ heeft, bijt zich als een pitbull vast in de zaak. Terwijl Jackson in Azië op tournee is, haalt Sneddon via een huiszoekingsbevel Neverland overhoop. Hij vindt echter geen enkel bewijs om de aanklachten van Chandler te kunnen staven.

Tom Sneddon
Tom Sneddon (foto: video still van de Sneddon persconferentie in 1993)

De beschuldigingen laten Jackson niet onberoerd. Wanneer goede vriendin Elizabeth Taylor merkt dat Jackson steeds vaker naar de pijnstillers grijpt, regelt ze een afkickkliniek in Londen. Daar laat Jackson zich acht weken behandelen. Bij terugkomst in Amerika echter, is hij weliswaar lichamelijk opgeknapt, maar geestelijk onvoorbereid op wat gaat volgen.

Sneddon, overtuigd van zijn zaak, sommeert Jackson om zich fysiek te laten onderzoeken en fotograferen, inclusief zijn geslachtsdelen. Weigering zal als een schuldbekentenis worden gezien. Gedwongen onderwerpt Jackson zich aan het onderzoek dat hij een week later – duidelijk aangeslagen – in een televisie-statement beschrijft als “de meest vernederende kwelling van mijn leven; één die niemand ooit zou moeten meemaken.”

De foto’s van Jackson naakte lichaam leveren geen bewijs op. Maar voor de tabloids maakt dit niets uit. Jacksons downfall, zo wordt beredeneerd, is zijn eigen schuld. Wie als volwassen man herhaaldelijk en openlijk met jonge kinderen omgaat zoals Jackson doet, vraagt om moeilijkheden. En die moeilijkheden heeft Jackson nu op zijn bord gekregen.


Geldmachine

Hoewel steeds duidelijker wordt dat Chandler probeert om Jackson af te persen, dringen Jacksons zakelijke adviseurs aan op een schikking. Jackson aarzelt. Frank Cascio, die zelf als kind jarenlang met Jackson optrok, schrijft daarover in zijn boek My Friend Michael: “Hij wilde vechten. Maar dingen waren niet zo eenvoudig. Het feit was dat Michael een geldmachine was, en niemand wilde dat hij daarmee ophield. Als hij in zijn carrière tijd vrij moest maken voor een twee- of driejarige rechtszaak, dan zou hij niet langer de miljarden dollars opleveren die van hem een industrie maakten.”

Desondanks gaat Jackson akkoord met een schikking, maar onder aangetekend protest . De Chandlers en hun advocaat krijgen 23 miljoen dollar, waarvan 15,3 miljoen in een trustfonds voor Jordan. Wanneer daarna ook het strafrechtelijk onderzoek implodeert, pakt Jackson zijn carrière weer op. Maar de deur staat op een kier voor andere figuren die makkelijk geld willen verdienen.

Living with Michael Jackson

In 2002 sluit Jackson een exclusieve deal met de Britse journalist Martin Bashir; Bashir mag Jackson acht maanden lang thuis komen filmen. De documentaire wordt wereldwijd verkocht en een jaar later uitgezonden als Living With Michael Jackson. Jackson maakt hiermee een kapitale inschattingsfout. Bashir schetst een suggestief beeld waarin Jackson wordt weggezet als excentriekeling, kinderlokker en onbekwame vader voor zijn kinderen. Wanneer bovendien de 13-jarige Gavin Arvizo, een kankerpatiëntje dat Jackson onder zijn hoede heeft genomen, argeloos vertelt dat hij in het bed van Jackson heeft geslapen, is voor Bashir het ‘bewijs’ geleverd: Jackson is een pedofiel.

Wat Jackson in eerste instantie redt, is het beeldmateriaal dat zijn eigen cameraman heeft gefilmd terwijl Bashir Jackson interviewt in Neverland. Daarop is te zien hoe Bashir met gevlei Jacksons vertrouwen wint om de verkregen informatie en het beeldmateriaal vervolgens tegen Jackson te gebruiken. Het is een werkwijze die de New York Times na Jacksons dood in 2009 samenvat als “harteloos eigenbelang, gemaskeerd als sympathie.”

Toch kan dit niet voorkomen dat voor Jackson de hel losbreekt. In eerste instantie springen de Arvizo’s voor hem op de bres en laten onvermurwbaar weten dat er niets onbehoorlijks heeft plaatsgevonden. Pas nadat de familie op bezoek is geweest bij Sneddon, die hen persoonlijk voor een gesprek uitnodigt, draait het gezin om als een blad aan een boom.

Michael Jackson and the Arvizo children
Michael Jackson en de Arvizo kinderen in de keuken van Neverland (foto: video still)

Zelfbeheersing verliezen

In november 2003, wanneer Jackson aan het werk is in Las Vegas, wordt er een arrestatiebevel tegen hem uitgevaardigd. Neverland wordt opnieuw 14 uur lang binnenstebuiten gekeerd. Wanneer de zachtaardige Jackson hiervan hoort, verliest hij zijn zelfbeheersing. “In zijn hotelsuite greep hij borden eten van de roomservice-trolley en smeet ze tegen de muur, hij veegde twee lampen van de tafel, wierp een beeld en een salontafel omver, en gooide met allerlei soorten voorwerpen die op de tafels stonden”, schrijft broer Jermaine in You Are Not Alone, Michael Through a Brother’s Eyes.

Ook deze huiszoeking levert niets op. Net zo vruchteloos blijft Sneddons oproep aan ‘iedereen’ die mogelijk door Jackson is misbruikt. Niemand meldt zich, behalve de Arvizo’s. Dat weerhoudt Sneddon er echter niet van om Jackson een maand later op 14 punten aan te klagen. Hij wordt beschuldigd van seksueel misbruik, ontvoering, en het toedienen van alcohol aan een minderjarige.

Pyjama dag

Jacksons zaak wordt breed uitgemeten in de media, inclusief de beroemde ‘pyjama dag’ die halverwege het proces plaatsvindt. Hoewel Jackson steeds onberispelijk gekleed naar de rechtszaal komt, verschijnt hij ‘s ochtends ineens in een pyjamabroek en op slippers. Het is koren op de molen van zijn tegenstanders: Wacko Jacko móet wel schuldig zijn. Er wordt weinig geloof gehecht aan het feit dat Jackson, na een slapeloze nacht, is gevallen en met serieuze rugklachten naar het ziekenhuis is gebracht. Desondanks sommeert de rechter Jackson om binnen een uur in de rechtszaal te verschijnen – een tijdsbestek waarin het voor Jackson onmogelijk is om eerst naar huis te rijden en zich om te kleden.

Jacksons advocaten – Thomas Mesereau, Susan Yu en Robert Sanger – sluiten zich af voor alle commotie. Zij concentreren zich op de zaak en dat werpt vruchten af. De Arvizo’s blijken een geschiedenis van vandalisme, winkeldiefstal, bijstandsfraude en afpersing te hebben. Ook het blazoen van Sneddon blijkt niet onbevlekt als wordt bewezen dat hij onrechtmatig heeft gehandeld bij Jacksons huiszoeking en daarbij bewijsmateriaal heeft gemanipuleerd.

MIchael Jackson arriving at the courthouse in pyjamas
MIchael Jackson komt bij het gerechtshof aan in pyjamabroek (foto: video still)

Onschuldig bevonden 

Uiteindelijk volgt op 13 juni 2005 de langverwachte uitspraak. Jackson wordt unaniem vrijgesproken van alle aanklachten. Buiten de rechtszaal luistert de wereld stomverbaasd toe. Jackson zelf lijkt na zijn vrijspraak als verdoofd. Zichtbaar verzwakt, bedankt hij zijn juridische team voor hun bijstand, zwaait naar zijn fans, en rijdt dan terug naar Neverland.

In de Jackson-biografie Untouchable herinnert Mesereau zich: “Hij had tegen Martin Bashir gezegd dat hij liever zou sterven dan een kind kwaad te doen, en ik geloofde hem. Maar hij wist dat veel mensen – de meeste personen in de media – hem niet geloofden. Ik denk oprecht dat, tegen de tijd dat het proces voorbij was, Michael niet meer zeker wist of hij nog wilde leven.”

Mesereau geeft Jackson het advies om Neverland te verlaten. Dat doet hij dan ook. Kort na het proces verlaat hij de ranch om er nooit meer terug te keren. Hij brengt tijd door in het Midden-Oosten en Ierland waar hij met zijn drie jonge kinderen opnieuw de balans probeert te vinden. Wanneer Jackson eind 2006 terugkeert naar de VS, begint de laatste etappe van zijn leven, tot aan zijn vroegtijdige dood drie jaar later.

Nasleep voor de spelers

Hoe is het de andere spelers vergaan? Jordan Chandler, om wie de aanklacht in 1993 draaide, verbrak twee jaar na de schikking ieder contact met zijn ouders. Vader Evan Chandler pleegde vijf maanden na Jacksons dood in 2009 zelfmoord. De Arvizo’s keerden in 2005 met lege handen naar huis. ‘Mad Dog’ Tom Sneddon ging de geschiedenis in als de man die twee keer van Jackson verloor. Hij ging in 2010 met pensioen en overleed vier jaar later aan kanker.

Martin Bashir die de documentaire maakte die tot het proces in 2005 leidde, maakte een snelle televisiecarriere bij ABC en MSNBC. Bij deze laatste nieuwszender werd hij gedwongen om zijn functie neer te leggen toen hij ongepaste opmerkingen maakte tegen een vrouwelijke politicus.

Media die tijdens het proces hadden ingezet op Jacksons veroordeling, trokken de uitspraak van de jury in twijfel. Zo concludeerde de Washington Post al één dag later dat Jacksons vrijspraak “zijn naam niet zuiverde, maar het water alleen vertroebelde.” Op dezelfde manier beweerde de Chicago Tribune dat “de jury de kant had gekozen van de misbruikende ster” – twee van de talloze media die hun objectiviteit overboord leken te hebben gezet.

Aphrodite Jones, een Amerikaanse misdaadverslaggeefster die een gedetailleerd boek schreef over de zaak (Michael Jackson Conspiracy, 2012) schrijft: “De vrijspraak van Jackson leek er niet toe te doen, zeker niet in de reguliere media. Ruim een decennium lang hadden de media een industrie opgebouwd rond het ‘bizarre leven’ van Michael Jackson. En omdat de documentaire van Bashir ieders vermoeden bevestigde, werd er weinig moeite gedaan om de objectiviteit van Bashirs productie te bevragen. Het leek erop alsof de meeste media er alle belang bij hadden om rotzooi te schrijven over het popicoon.”

Niemand keek echter om naar de publieke puinhoop die van Jacksons leven en carrière was gemaakt. Niemand gaf iets om Jacksons traumatische ervaring, en niemand wilde hiervoor verantwoordelijkheid nemen. Pas na Jacksons dood, vier jaar later, reflecteerden sommige media op wat er was gebeurd. De Huffington Post bijvoorbeeld, noemde het proces “een van de meest beschamende episodes in de journalistieke geschiedenis,” waarbij “de enorme hoeveelheid propaganda, vooroordeel, vertekening en desinformatie bijna niet te bevatten is.”

Aangeschoten wild

Geen wonder dat het verhaal hier niet eindigt. Ook postuum blijft Jackson aangeschoten wild, met als ultieme trofee zijn miljoenenerfenis. De eerste gegadigden hebben zich al gemeld. Wade Robson, die in 2005 nog standvastig voor Jacksons onschuld getuigde, beweert zich opeens te ‘herinneren’ dat hij toch door Jackson is misbruikt. Zijn eerste poging om dit voor het gerecht te krijgen, werd afgelopen maand afgewezen.

Jackson kan zichzelf natuurlijk niet meer verdedigen. Die taak ligt nu in handen van de Michael Jackson Estate, het fonds dat zijn nalatenschap beheert. Jacksons familie kan daarbij alleen maar hopen dat het gezegde bewaarheid wordt waarmee Jackson zich jarenlang staande hield: “Leugens trekken een sprint, maar de waarheid loopt een marathon”.

© Annemarie Latour

Advertisements

3 thoughts on “Michael Jacksons waarheid loopt een marathon”

  1. Ik wil jou danken voor de goede mj artikelen.  We komen niet voor niets op elkaars Pad Annemarie  😛 .  Na lezing van Geert Kimpens boeken, Newton en Kabbalist ga ik jouw Pelgrimage op gemak lezen. In de tuin met zon, schommelend. Love Ireland net als MJ. Oude Zielen  😉 ontmoeten elkaar weer denk je niet? Maar geniet van Brads verhalen. Laat weten of het interessant was later. Wanneer ga je??

    Groetjes, Marry.

    Verzonden vanaf Samsung Mobile

    Liked by 1 person

    1. Hoi Marry, dank voor jouw leuke reactie! Ik schrijf graag over MJ, ook om mensen te helpen een ‘educated opinion’ te vormen 😉 De dingen gebeuren niet voor niets. Ik ben ervan overtuigd (net als jij) dat je nooit zomaar mensen op je pad tegenkomt. Dat geeft soms mooie verrassingen! Mijn volgende MJ avontuur wordt inderdaad Brad; op 25 & 26 juni ben ik in de studio in Keulen. Ik zal daarna zeker laten weten hoe het was! Alvast veel plezier met de Ierse verhalen van ‘Pelgrimage’. Ben benieuwd wat je ervan vindt!

      Like

Please share your comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s